Soms word daar mense op hierdie ou aarde gebore met meer as die gewone kwota van sjarme en aantreklikheid. Die Here plaas hulle hier om dinge vir ons ander beter te maak. Enige iemand het al so ‘n person ontmoet. Die person is gewoonlik heel aantreklik en as hy of sy klaar met jou gesels het dan voel jy goed en opgewek. Jy voel selfs vir daai een oomblik baie belangrik. Want hierdie person het  ‘n gawe om met jou gevoelens te toor. Hy of sy weet net watter knoppie om te druk. Hetsy met gemoduleerde stem of met oë wat jou aangryp en die aandag gevange hou. Mense wie jy na baie jare onthou . Daar is so min van hulle op hierdie aarde. Dis asof hulle opmaak vir alles wat die gewone lelike ou bogger soos ek moet verduur.

Oom Pietjie was een van hulle. Hy was een van my moedertjie se jonger broers. Hy het nooit nodig gehad om iets vir jou te verduidelik nie. Hy het die gawe gehad om sy goeie begrip in ‘n halwe word oor te dra. Sy blik kon jou bevange hou. Jy kon hom altyd deur ‘n ring trek. Ek was baie beïndruk met oompie Pietjie al was ek maar ‘n paar bakstene hoog. Hy het eenkeer hier in Windhoek vir ons kom kuier al die pad van Van Rhynsdorp af. So het my moedertjie hom dan gevra om saam met haar dorp toe te gaan. My moedertjie is een van daai vroumense wat nie ‘n pad kan onthou wat sy al soveel keer gery het nie.

Die dag het sy hom Kaiserstraat toe beduie en so het sy hom dan netjies teen die verkeer in ‘n eenrigtingstraat loop inbeduie. Die namiddag wat hy dan nou terugkom van die dorp af kom vertel hy my pa hoe onbeskof die mense van Windhoek dan ry. My pa het die storie mooi sit uitluiters en toe tot die besef gekom wat eintlik gebeur het. Hy het behoorlik sit en lag vir die petalje. Maar self hier het oom Pietjie se sjarme hom uitgehelp toe die mense hom onkantig aangegluur het met die dat hy reg teen die een rigting verkeer loop insukkel het en toe nog soos die duiwel ook gejae het soos jy gewoonte was.

My ma het geklae hoe haar twee tafeltjies nooit geverf kom met die dat my vadertjie maar altyd doenig was aan sy ou Taunus se engine. Die dag sê oom Pietjie toe dat hy die tafeltjies vir my ma wil verf voor hy terug gaan huis toe. So het hy die twee tafeltjies dan voor die buite geboue staan gemaak en rustig met ligblou olieverf sit en verf. Ou Boelie, my hond, was net so geneë met oom Pietjie en díe het sonder seremonie teen hom loop lê waar hy sit en verf het. Soos ou Boelie nou maar is maak hy sy ogens toe en draai om op sy rug en so maak hy dan ouder gewoonte sy bene oop sodat sy neute dan nou lekker in die somersonnetjie kan bak.

Teen die tyd was oom Pietjie dan nou ook klaar en ondeuend soos hy was gee hy ou Boelie se neute een kyk en daar kry hy toe ‘n blink idee. Oom Pietjie het toe later  die verf gaan bere, die kwas in terpentyn afgespoel en by my ma in die kombuis loop sit en gesels. Die volgende oggend vroeg-vroeg is hy hier weg. Dit was eers so teen die namiddag se kant dat my ma vasteek en vir Boelie indringend staan en dophou. Dis toe dat ek self ook opmenrk dat ou Boelie stywebeen soos ‘n ou oom met prostaat probleme loop. Met nadere ondersoek bars sy uit van die lag en dis toe ook dan wat ek opmerk dat ou boelie met splinternuwe ligblou ballas rondloop.

Oom Pietjie was getroud met Tannie Elsa en het een seun gehad. Soos ek reeds vertel het was hy soos een van daai dae se “rebels without cause” As hy agter ‘n kar se stuurwiel ingeklim het, dan het hy gery asof hy aan ‘n resies deelneem. So het hy dan een middag tragies omgekom in ‘n ongeluk net buite Van Rhynsdorp se eie “Dead man’s curve.” Hy het volspoed ingejaag en nooit anderkant uitgekom nie. Tante Elsa het tot laat in die nag vir hom gesit en wag om huistoe te kom. Totdat die polisiesersant van Van Rhynsdorp met ‘n strak gesig aan haar deur kom klop het. Die nuus was vir haar baie erg.

Oom Pietjie was maar drie en twintig en hulle was mal verlief op mekaar. Hoe sy dit verwerk het, sal ek nooit weet nie. Miskien hoor sy soms die dreuning van sy kragtige motor aankom en die deur wat toeklap en haar aantreklike man die huis inkom met al sy sjarme wat haar hartjie so in haar bors laat bokspring. Dan maak sy haar oë toe en later as sy hulle oopmaak dan is daar net eensaamheid saam met haar in die huisie waarin hulle gewoon het. Sy bly vandag in Gansbaai. En God se engel waak nog steeds oor haar waar hy by oom Pietjie oorgeneem het. Oom Pietjie lê begrawe in Leipoldtville se begrafplasie. Die winter reëns het klaar begin so een van die dae groei daar weer Namaqualandse diasies op sy graf.

Rus sag, oom Pietjie. Ons onthou jou vir met innige deernis . Selfs na al hierdie baie jare.

Die laaste ruk het ek lellik met die maatjies begin speel. Toe besluit ek om eerder Die Plaas oor te bou. Die ou site loop weer, maar die instand houding kostes van php het dit onbekostigbaar duur gemaak. So in die gees van poging om elektroniese tydskrif te gaan het ek sommer klaar gemaak waar ek opgehou het met die html site. Ek hoop om die 1ste Desember 2009 op die lug te wees.

Daar sal ‘n paar lekker lees plekkies wees, maar ongelukkig kan daar nou nie meer komentaar gelewer word soos met die ou Blog site nie. Kekkel, Onder Die Lapa, Nuwe Nuus en Loer Gaatjie sal steeds bedryf word. Die Blogspot sites word almal in elkgeval via email op datum gehou. So sal ons vorentoe gaan en afrikaanse Webjoernale ‘n beter plek vir almal maak.

Op Die Plaas sal gereelde artikels verskyn oor hoekom waar en hoe te blog. So sal ons ook graag mense onderhoude wil gee wat op Die Plaas sal verskyn. Daar sal ook meer artikels oor Boere trots en Zulu kulture verskyn.

Lekker Slaap Almal …. Rustige Sondag vir julle …

Any way dit is ‘n beriggie wat op die voorblad van Independant on Saturdat verskyn. As hulle statistieke waar is bewys dit ou Dik Dikvellige en Moontlik Disleksiese Pensie se teorie. Ons het belang gestel in Joost se Rugby doen en late. Sy seks lewe het net vir Huisgenoot en Naspers Opskrifte gegee. Ons afrikaner volkie stel nie regtig in ons sterre se seks lewens belang nie.

Ek stry nie daar mag dalk moontlik ‘n paar wees wat dit aangrypend vind, but when it gets to the crunch was Joost Rugby gewees…. vir die res is daar porn sites .. voyerism … google dit … sal vir julle hoogs bevredigend wees. … nee regtig …

In my eie swerftog deur die blogs het ek ook twee interessante blogs raakgeloop.
Vir diegene van julle wat kwessies wil bespreek en issues wil uitsorteer is daar ‘n blog getiteld Moermeter, te besigtig by moermeter.wordpress.com. Die skrywer erken hy gooi ‘n vloermoer oor dinge wat sy hokkie skud.
Tweedens is daar ook ‘n interessante storieblog. Gert Sarrisam is ‘n kortverhaalskrywer wat al sy eerste boek gepubliseer het. Ek het al na ‘n onderhoud met hom op RSG geluister toe hy by die Woordfees op Stellenbosch opgetree het. Hy skryf meestal kontreiverhale uit Namakwaland. Nou het hy ook ‘n blog waar van sy skryfwerk gelees kan word. Dis te besigtig by gertsarrisam.wordpress.com.
Lekker lees.

As mens so deru die blogs sweef en ‘n oomblik vertoef by party dan wonder mens hoe kry part blogs dit reg om so ongesiens deur die blogosfeer te sweef. Net soos ‘n vars briesie met oggend son se eerste strale sy kom hier oor my swemad loer steek die Blog toe die se ogies hier oor die Plaas se muur. Net soos ek weet ek daar is mense wat altyd opsoek is na goeie afrikaanse afleiding. Ek bou elke dag aan die plaas se blog rolletjie, maar dit bly ‘n taak sonder einde. So loop ek toe vannoggend weer ‘n blog raak wat ek graag meer by sal wil vertoef…

http://goggabyt.wordpress.com/

So gaan ek nou ‘n Facebook groep begin waar ons net Afrikaanse Blog links opsit. Die rede hiervoor is dat Facebook se bestuur om links so bietjie maklikker is as RSS Feeds en vergewe tog nog ‘n IFrame fiasko… Kan julle nou meer Webjoernale op FaceBook was beskikbaar.

Kry ons Groepie Hier

Dit is ‘n boek vol stories uit my kinder jare, maar die mense wat nou al langer boer as wat pensie blog sal onthou dat daar so ‘n boek uit gegee was deur een of ander tabak verbouings vereeniging. Ek lees die eerste fotos van die raad wat hier in verskyn is in 1969 geneem. Wonder as mens nou die adverteerders en raads lede se name publish of mense met emfiseem of long kanker hof sake sal kan wen.

Any way dit was in die jare van die vroeë pense se depresie en geld was nie vollop nie. So die boek het gedien as ‘n plak boek vir kinder stories soos deur my ma en pa aan ons kinners voorgelees. Hehhe toe dien die harde band handboek tot long kwale tog ‘n goeie doel. Ek lees so deur die blogs dan hoor ek mense wens vir lyf straf. In my groot word jare was Afrikaanse stories ‘n groter bydrae tot opvoeding as lyfstraf. Ek sou heel dag super soet wees vir daai 10-15 minute se kwaliteit tyd wat ek saam een of albei my ouers kon deur bring.

Alba Bouwer se eerste Bollie verhale was my gunsteling. Toe word Bollie ‘n strokies prent en dit het nie my belangstelling getrek nie, want pa en ma se bydrae het afgeneem. Tannie Ela Spence se verhale was my gunstelinge wat my ma êrens uit geknip het en in die boek van bose vergiftiging geplak het. Ook is hier heelwat stories van Alsoon Wessels en Seunet Buys. Gediggies wat ek moes leer was dingetjies wat deur K Swart êrens verskyn het.

By Die Park
Wielie Wielie Walie
op die rondomtalie
Moenie jou handjies glip,
jy sal val dat jy so wip!
- K Swart

Dis baie beter weergawe as wat ek deesdae in parkies hoor.
Ma kyk na my fokken selfoon…
Boetie wat de moer eet jy daar
Sussie hou vas bliksem!
wil jy afmoer van daai swing af?
- een of ander parra

Wie se skuld is dit dat kinders leeg lê in sentrums en groot mense back-chat?

Oom Papjan en sy vrou Martha het op Graafwater gebly. Hoekom sy naam Papjan was, dit weet ek nie, want oom Papjan moes geseënd gewees het met ‘n goeie stamina en tant Martha met  ryk vrugbaarheid om elke 10 maande ‘n ou nuwe kleintjie die wêreld in te kon bring. Dit was die dae van die depressie en die armblanke. Meeste mense wat op Graafwater gebly het, het as arbeiders vir die spoorweë gewerk. Hulle het dan in spoorweghuisies gebly waarvan die buitemure van sink was, maar netjies witgeverf was. Die venster banke was maar laag en al wat leef en beef kon in jou pot kyk wat vandag op die tafel bedien gaan word.

So was tannie Martha dan nou bekend vir haar vlytigheid in die tuin en groente het soos onkruid onder haar hande floreer. Sy was veral bekend vir haar boontjies en daar was min mense wat ‘n pot boontjiesop soos tant Martha kon maak. Sy het die uitgebriede kroos dan so op boontjiesop groot gemaak omdat daar nie altyd vleis op tafel kon wees nie. Die dag dat sy dan boontjiesop kook kon jy dit ver ruik en dan het ieder en elk verby die venster kom loop en met afguns na die pot pruttende boontjiesop gekyk.

Op Graafwater se plaas skooltjie kon jy dan die volgende dag die Gusteyns se kroos kort-kort sien oorkantel op die een boudtjie en dan ‘n vrugtige tromboon klank laat los wat groot respek aan tante Martha se bootjiesop verleen het. So was die lug in die klas dan teen speeltyd goed gegis met tante Martha se suikerboontjie deur haar aansienlike kroos kinders in die klas.

Daar was kinders wat nie daarmee geneë was nie. So was die Truters van Graafwater dan die wat met die meeste kleinboertjie listigheid geseënd was en menigmaal moes ‘n klein Gusteyn vlug voor hierdie klein boelies uit. Hannie Truter en haar broers en susters  kon groot kattekwaad aanrig. Almal het geskinner hoe onbruikbaar die kinners kan wees. So het Hannie en die Truter kroos dan weer voor tant Martha se kombuis venster geloop en met nydigheid op die groot pot boontjiesop afgekyk en dis toe dat die idee die stoute klein Hannie soos ‘n donderslag tref.

Die ou bruin skoen lê mos al lank op die hoek van die Gusteyne se huis waar iemand dit weg gegooi het en niemand het ooit twee keer daarna gekyk nie. Tot die dag dat klein Hannie die sop sien en toe die plan kry. Sy het net daar beraadslaag met die boeties en sussies en die plan het groot byval met almal gevind. Sy sit toe daar om en loop haal die skoen. Sy klop die ergste sand van die skoen af en leun oor en gooi dan die skoen sonder omhaal in die groot pot sop in. En hulle vlie daar weg.

Soos dit met enige kwaaddoenners is moet hulle mos iewers naby gaan wegkruip en dan die vrug van hulle poets geniet. Díe pot sop het die betrokke dag nog vir ‘n halfuur staan en kook. Vir Hannie en haar broers en susters was die groot grap hoe die pot sop staan en kook en dat die skoen kort -kort bokant uitloer en dan weer afduik soos ‘n rob in die see. Kort daarna kom tante Matrha die kombuis en en gee ‘n kyk in die pot juis op die oomblik lat die skoen weer bo kom uitloer vir asem. Tante Martha het amper op haar rug geval van skrik. Syt het die besem innie hoek loop haal en versigtig nader gestaan en die sop dop gehou.

Wat sy gedink het dit was toe sy die eerste keer die skoen in die sop sien, dit sal niemand ooit weet nie, maar nalat sy die skoen weer sien opkom en dit toe herken vir wat dit eintlik was toe laat gaan sy haar woorde. Tante Martha was ook bekend as ‘n hoeterbek en jy kon haar oorkant die dorp hoor skel daai dag. Wat sy gesê het, kan nie hier herhaal word nie. Die skoen het kort daarna die venster uit gevlieg en weer in die straat sy lê loop kry. Tante Martha het met ‘n laaste woedende kyk die venster uitgekyk en toe omgedraai en nog ‘n bietjie sout in die sop gegooi.

Later die aand toe Hannie en haar bende die kombuis venster verby loop sien hulle die hele Gusteyns in die kombuis rondsit. Hulle krummel tante Martha se lekker boerbrood en gooi dit dan in die sop. Dan roer hulle dit goed in die sop in todat dit soos kluitjies lyk en dan eet hulle die sop met behaaglikheid. Hannie het met een laaste verlangende kyk omgedraai en terug huistoe geloop. Oom Papjan en tante Martha lewe nie meer nie. Hulle is in Graafwater se begrafpalsie begrawe.

Hannie is vandag ‘n ou vroutjie met spierwit grys hare. Die stoutigheid wat sy in haar jeug gehad het, het haar enigste seun geërf en haar baie hoofbrekens besorg. Tog klae sy nie oor my stoutighede nie. Sy is juis besig om ‘n pot suikerboontjie sop te kook. En sy kook dit net so lekker soos wat tante Martha dit kon doen. Maar sonder die skoen. Ek sal weet, want tannie Hannie is my moedertjie en ek het nounet in die pot geloer so oppad na my komper toe. As daar ‘n skoen was dan het dit nie die keer gewys nie.

(Die foto is van my ma en haar broers en susters. Sys die oudste een wat agterstaan)

Semisoet.
　
Ek sien haar in die maanskyn sit met nat hare na ‘n stort.
Sy het uitgekom om die sterre te sien met lokke wat droog word.
As sy opkyk na die hemel-skouspel, is dit haar oë wat jy sien.
Vol vervoering terwyl sy met verwondering haar destiny bedien.
Haar oë is die speëlbeeld van hartseer wat nie verstaan.
In haar hand is ‘n glasie wyn met oesjaar reeds verslaan
Toe sy dit geskink het was dit vars en semisoet.
Maar maande later vra jy haar en sê sy dis glad nie goed.
Na maande van teug en bewondering van lig wat deur dit skyn.
Het haar behoefte aan die semisoet net eintlik begin kwyn.
Want sy is ‘n jong meisie met sprankel vir die lewe.
Wat haar nie werklik in ou wyn wil begewe.
Terwyl sy jonk is wil sy die lewe sonder weerga ervaar.
Salig onbewus van die gode wat geduldig na haar staar.
En sy wil lewe sonder die bande van liefde wat haar bind.
Soos ‘n glasie vonkelwyn wil sy lewe en huppel soos ‘n kind.
Maar eendag gaan haar ridder op sy wit hings uit die newels kom
Om haar voete onder haar uit teslaan en haar met betowering te verstom.
Dan sal sy eenmaal die vonklewyn in haar glasie uit geniet
En daarna sal sy geluk ervaar van ‘n kelkie semisoet.

Hoop jy vang daai ruiker by die troue

You must have an awesome day!

IT’S FRIDAY!!!!!! YAY!!!!!!!!!

Nog ‘n Juweeltjie in my inbox wat ek graag sal wil deel … thankx die een het my laat glimlag …